Ef örlaði á einhverju samviskubiti yfir væntanlegum iPod kaupum mínum hvarf það sem dögg fyrir sólu um miðjan dag í gær þegar forláta vasadiskóið, sem ég keypti í kaupfélaginu á Fáskrúðsfirði fyrir nokkrum árum og hefur nýst mér afar vel, gaf endanlega upp öndina inni í Iðu við Lækjargötu. Sjaldan hef ég talið mig fá jafn ótvíræð skilaboð frá almættinu og er ánægjulegt að sjá það láta sig tækjaeign mína sig varða. Ef ég gæti fengið jafn skýr fyrirmæli um atvinnu og/eða námsferil...

Talandi um nám. Þórunn Gréta skrifaði ágætan pistil um það menningarlega slys sem lög borgarinnar um tónlistarskóla eru nú í dag. Ég tek undir flest allt sem hún segir en er þó ekki jafn áköf við að krossa við D. Júlíus Vífill virðist jú vera sá maður í framboðið sem bæði hefur einhvern áhuga á að halda uppi tónlistarmenntun svo og einhverja þekkingu á þeim málum. Efast ég ekki um að hann muni gera allt sem í sínu valdi stendur til að koma málum í lag.

En þar blæðir líka fjandans beljunni út. Hvaða vald hefur Júlíus Vífill eiginlega í borgarstjórn - já og borgarfulltrúar allir upp til hópa? Þeir virðast einungis geta hrært aðeins í þeirri mögru aurasúpu sem þeim er boðið upp á en ekki hafa nokkra leið til að gera eitthvað almennilega. Þ.e.a.s. hvers vegna í fjandanum er ríkið ekki dregið til ábyrgðar? Það virðist soldið gleymast í R og S lista blammeringum að það er D-drifin ríkisstjórn sem er fullkomlega sátt við að troða mest allri ábyrgð um framhaldsnám tónlistar landsins í heild yfir á Reykjavíkurborg. Svo sitja þeir og blístra sáttir, skerðandi fjárveitingar til Háskólans og leyfa borgarfulltrúum að hlaupa í hringi sem hauslaus hænsni. Að hafa skipulagið eins og það er í dag er grátlega fáránlegt - og heldur einhver í alvöru að B, D, F, S, eða V liðar hafi getu eða nennu til að koma stórfelldum og almennum breytingum á - og færa tónlistarskóla yfir til ríkisins? Því þar eiga þeir heima.

Ekkert af þessu breytir þó því að Stefán Jón Hafstein er og verður asni.

Haha! Sjáiði hvað er ennþá til!


Þú ert Bergsveinn. Ert að eigin mati einn snjallasti en jafnfram vanmetnasti bókmenntafræðingur sem útskrifast hefur. Þú neyðist því til að starfa við mis-virðuleg störf en vinnur einnig að sjalfstæðum skrifum. Mikil drykkja frá útskriftardegi hefur sljóvgað fræðiheilann sem brýst oft út i óþarfa tilfinningasemi.


Hvada persona ur Astriki ertu?
brought to you by Quizilla

Jæja - Godot mætti loksins á svæðið og reyndist vera stelpa. Hvað ætli Beckett segði?

En það er gott að heyra að allt gekk að lokum hjá Sigguláru og hún og Árni hafið fengið litla böggulinn í fangið heilann á húfi. 15 merkur og 49 cm - ekki virtist hún vera að nota þessar tvær "auka" vikur í neitt annað en nauðsynlega stækkun. Til hamingju bæði tvö. Þetta rétt náðist áður en ég þurfti að fara úr landi (því mig langar mikið til að sjá hana :)

Er núna á fullu að hugsa ekki um ferðalag dauðans sem ég legg í eftir 5 daga. Langar mest til að pakka engu nema tannburstanum og vegabréfinu. En ég ætla ekki að væla yfir ferðalögum núna - er að geyma það fyrir miðvikudaginn.

Morguninn fór annars í skemmtiferð með Gabríel til dýralæknisins. Enn og aftur. Slagsmálakötturinn minn. Nú hafði honum tekist að rífa úr sé kló svo hún hékk grotnandi í hárunum á loppunni. Hann væri sjálfsagt steindauður ef hann hefði ennþá öruggan aðgang að testósteróni.

Eftir að hafa skilað óargadýrinu heim og skipulagt annasaman eftirmiðdag með Sudoku var ég rifin út úr húsi og skellt í bleyti í Kópavogslaug hinni nýrri ásamt Nönnu, Jóni Geir og Hjalta. Uppgötvaði þar algjörlega óvænt minn innri sundmann sem hefur legið frekar kyrfilega í dvala hingað til. Yfirleitt tek ég 200 metra og finnst það harla ágætt og soldið leiðinlegt. Þarna komst ég í eitthvað buslstuð og æddi áfram 500 metra án þess að stoppa varla eða blása úr nös. Hætti bara vegna þess að samsundsfólki mínu hungraði í mat. Ég þori varla að vona að þetta geti endurtekið sig.

Grunaði ekki Gvend:



You scored as Sleeping Beauty. Your alter ego is Princess
Aurora, a.k.a. Sleeping Beauty! You are beautiful and enchanting,
and as sweet as ever.

Sleeping Beauty		88%
Goofy		69%
Peter Pan		63%
Ariel		50%
Cinderella		50%
The Beast		50%
Cruella De Ville		44%
Snow White		44%
Donald Duck		44%
Pinocchio		38%

Which Disney Character is your Alter Ego?
created with QuizFarm.com

Áróra? Síðan hvenær hét Þyrnirós Áróra? Eru til öruggar heimildir fyrir þessu nafni eða er þetta eitthvað sem var kokkað í Disneyverksmiðjunni? Augljóslega grafalvarlegt mál sem þarfnast úrlausnar.

Hvað sem því líður - sá þessar niðurstöður gjörsamlega fyrir. Hef alltaf öfundað Þyrnirós pínulítið. Er kannski ekki femínískasta fyrirmyndin sem til er en fyrir utan eina klikkaða kerlingu og baneitraða snældu fékk hún að vera í friði. Enginn að bögga hana. Ólíkt sumum sem lentu bara í dvergaþrældómi og húsverkum.

Er farin að sofa í heila öld. Skal rumska þegar prinsinn kemur. Kannski.

Svipmynd úr ræktinni:

Ásta situr sveitt við að reyna að bifa einhverju handlóðatækinu á næst-minnstu stillingu og er of upptekin til að taka mikið eftir gaurunum á nálægum tækjum. Þ.e. þar til þeir opna munninn:

Gaur 1: "Ég get ekki! Þetta er of erfitt!" *grenj*
Gaur 2: "Koma svo! Massa þetta!"
Gaur 1: *sob*
Gaur 2: "Ímyndaðu þér að ... að ... þú sért að berja lögguna!"
Gaur 1: "Aaarrrgggh! Djöfulsins, helvítis, andskotans ...." [fullkomlega óprenthæft]
Gaur 2: "Það var lagið."

Ísland í dag.

Ég get ekki gert það almennilega upp við mig hvort ég sé svona húðlöt eða brjálæðislega upptekin. Einhvern veginn virðist ég ekki hafa tíma fyrir neitt sem ég tek mér fyrir hendur - sem þýðir að mér tekst að láta allt sitja að einhverju leiti á hakanum.

Ég mæti í vinnu sem ég hef þó varla tíma fyrir því ég þarf að taka mér frí tvisvar í viku til að mæta í skóla sem ég hef svo lítinn tíma til að læra fyrir.

Leiklistin tók mikið af mínum tíma fyrir áramót en það er komin pása á það núna og ætti þá að vænkast hagur Strympu til muna en svo virðist ekki vera.

Keypti mér kort í ræktinni í síðustu viku og hef mætt tvisvar. Ég er ekki að slugsa en kannski enginn ofurárangur.

Mætti á ágætisdjamm um helgina (afmæli Svavars) en þurfti frá að hverfa fyrir miðnættu sökum gífurlegrar þreytu.

Ég á bunka af sjónvarpsþáttum inni á tölvunni sem ég hef ekki gefið mér tíma til að horfa á þannig að ekki er það það.

Svo er ég stanslaust að lofa upp í ermina á Auði - ætla að skrifa alls konar hluti og kemst einhvern veginn aldrei úr startholunum.

Já og Mastersritgerð. Hún hefur týnst þarna mitt í öllu aðgerðaleysinu.

Humm... kannski er þetta bara einhver janúardepurð sem dregur úr manni dug og táp. Það mun að sjálfsögðu vera allt annað uppi á teningnum þegar ég kem aftur heim frá Ástralíu, öll endurnærð og brún og sælleg og tekst á við að setja upp þessa heimasíðu sem ég var að taka af mér (og þarf víst að byrja á að dusta rykið af gömlu html trixunum.)

Er einhver séns á að ég sé að taka mér of mikið fyrir hendur eða þarf ég bara að læra að skipuleggja tíma minn á hagkvæmari hátt? Er svefn og afslöppun kannski bara fyrir lúsera?

Mikið var! Allir skrifa undir takk.

Auðvitað hefði maður átt að gera eitthvað í þessu sjálfur en mér tókst nú að smeygja mér framhjá höftunum að mestu leyti hvað mína söngmenntun varðar og nennti því ekki að standa í stríði. Eins og svo margir.

Það sem mér finnst hvað allra áhugaverðast í þessu leiðindamáli er að fæstir virðast gera sér grein fyrir hvers vegna aldurstakmörkin eru sett á. Nákvæmlega hvað eiga þau að bæta? Taka skólarnir inn færri nemendur fyrir vikið? Er dýrar að hafa eldri nemendur í námi? Eða breytir þetta kannski ekki neinu hvað fjárhaginn varðar og er eingöngu kvikindisskapur í Stefáni Jóni?

Alls staðar virðist fólk vera að vakna úr doða hvers konar afskiptaleysis og rökheimsku - og Varríus kemst að kjarna málsins eins og svo oft.

Ég ... steingleymdi að læra heima. Steingleymdi yfirleitt að ég væri í skóla. Slakaði svo gríðarlega vel á um helgina að öll slík vitneskja lak ofan í sófann. Ég neyðist til að kenna bjórnum um. Og Auði.

Á að mæta í tíma kl. hálf sex. Er að vinna til fjögur og á 2-3 tíma heimalærdóm eftir. Fyrir svo utan tónheyrnina sem er á morgun. Þetta verður áhugavert.

Var með einhverjar loftkenndar hugmyndir um að sjá Brokeback Mountain fyrir Golden Globes afhendinguna sem er víst í kvöld - svo ég gæti nú sagst hafa séð a.m.k. eina tilnefnda mynd - en verð víst að fórna því fyrir heimalærdóminn. Andsk...

You are the true hero(ine)! Sensible, steady and
mature, you are the lynchpin of your circle of
friends and family.

Male: At your
best, you are a dynamo combination of Mr.
Knightley from Emma and Colonel Brandon
from Sense and Sensibility. At your
worst, you may be briefly beguiled by silly
women (cf. Edward Ferrars in Sense and
Sensibility and Captain Wentworth's
behavior toward Lousia Musgrove in
Persuasion), but in the end, you'll win
through and end up with the proper heroine.



Female: You are Elinor from Sense and
Sensibility! Wise beyond your years, you
are all too aware of the folly of those around
you. You are "sense" personified,
and without you, things would certainly fall
apart.


Which Jane Austen Character Are You?
brought to you by Quizilla


Það var og.

Sér loksins fyrir endann á þessu pestarferli og mér þá óhætt að tjá mig á ný. Ég er alltaf soldið hrædd um að blogga á slíkum stundum og fara þá að væla yfir eymd minni sem er, þegar grannt er skoðað, í raun ekki það mikil. Sérstaklega þegar haft er í minnum flensufárið mikla í janúar 1997 sem lagði íbúa Leifsgötu 21 (+ Einsa) í einni hendingu og hefur ennþá ekki verið toppað. A.m.k. ekki hvað mig varðar.

Þrjár vikur þangað til ég held í lengsta ferðalaga sem ég hef mannað mig upp í og mál að byrja að panikka yfir smáatriðunum. Ekki veit ég af hverju ég er alltaf að sækja í þessi ferðalög þegar mér finnst svona leiðinlegt að ferðast. Það er auðvitað alltaf gaman að koma til nýrra áfángastaða en ferðaupplifunin er oftast svo hörmuleg að það nálgast við að vera fóbía. Troðningur á flugvöllum, stress varðandi farangur, bókanir sem klikka, fólk sem týnist, sæti með engu plássi fyrir lappir ... ég fæ satt að segja ekki séð að nokkur manneskja fái notið þessarar upplifunar nema vera nógu lágvaxin og með netta sjálfspíningarhvöt. Ég þyrfti að vera rík og fræg til að hafa fólk í vinnu við að stressast fyrir mig á ferðalögum.

Það sem ég er kannski helst að mikla fyrir mér er að ferðalagið til Manchester fyrir rúmu ári var nógu þyrnum stráð og það var nú bara eins og að skreppa í næstu sveit. Ég hef enga hugmynd um alla þá milljón litlu hluti sem geta farið úrskeiðis á leiðinni frá London til Singapore til Sidney - hvort farmiðarnir eru allir réttir, hvort vegabréfsáritanir sem ég reddaði mér á netinu hafi verið rétt framkvæmdar, hvort ég muni alltaf rata á rétta staði á réttum tíma. Ég hef svo ekkert pláss eftir til að hafa áhyggjur af hlutum á borð við sprengjuhótanir, tollamisskilning og flugslys. Það sem á eftir að halda fyrir mér vöku síðustu næturnar fyrir brottför er tilhugsunin um hinn Erlenda Flugvallastarfsmann sem meinar mér aðgang því ég gleymi að merkja í "ekki djók pöntun" boxið sem er örugglega falið einhvers staðar á öllum slíkjum pöntunarsíðum.

Annars hef ég hugsað mér að vera með nefið grafið sem kyrfilegast ofan í þessa bók á meðan á ferðalaginu stendur.

Næst þegar ég held í slíka langför verður það í gegnum virta ferðaskrifstofu og helst með farastjóra til að halda í höndina á mér. Nema auðvitað þetta gangi eins og í sögu eftir þrjár vikur.

Jólin búin - þrettándinn liðinn og þá tekur maður niður allar skreytingar. Það sama á við um Jólaævintýrisplögg sem gáfu þessari síðu óneitanlega lit og birtu líkt og seríurnar í stofuglugganum. En það sem á ekki við lengur er ekki viðeigandi og því fer sem fer. Það taka líka önnur verkefni við eftir þessi og nú er búið að endurvekja hina stórskemmtilegu vampýruóperu "Bíbí og blakan" upp úr værum dvala og verður hún sýnd í Þjóðleikhúskjallaranum aðeins eitt kvöld - þ.e. næstkomandi miðvikudagskvöld. Ekki missir maður af því.

Aukalokasýningin í gær gekk með ágætum. Það var algjörlega yfirbókað en eitthvað virtist veðrið draga úr fólki og fyrir rest renndum við stykkinu í allra, allra síðasta sinn fyrir hálf fullum/tómum sal. Ég hélt lóðréttri stöðu og kom öllum línum og lögum svotil óbrengluðum út úr mér og gat ekki beðið um meira. Mæli með bráðri lungnasýkingu ef þið eruð að versla ykkur veikindi - skuggalega auðvelt að jafna sig á henni í ljósi þess að daginn áður var ég með 39 stiga hita og krafta á við dasaðan kettling. Þótt veðurguðirnir hafi ekki verið okkur hliðhollir voru pestaguðirnir það greinlega því ekki var ég sú eina í leikritinu sem rétt marði það að standa sæmileg heilsu á sviðinu.

Annars bíða allir Hugleikarar nú með öndina í hálsinu eftir burði nýjasta sköpunarverks Sigguláru og keppast um að veðja á daga og kyn. Held ég hafi bundið mig við "9. janúar" og "stelpa" einhvern tímann á síðasta ári. Koma svo :)

Veik. Sigli a.m.k. hraðbyr í áttina að Veik.

Verð afskapleg glöð og hissa ef ég verð frísk á morgun.

Hef rétt svo orku og nennu til að skipta um lag í spilaranum. Ebeneser er dauður. Drullusokkurinn sá.

Húmbúkk.

Rigningasuddi og grámygla er boðberi nýs árs. Finnst enn sem komið er vanta soldið fútt í þetta en ætla að gefa því séns fram yfir, tja, 3. janúar.

Árómótin voru frekar róleg - a.m.k. rólegri en þau hefðu getað orðið þar sem ég komst í kast við hin djöfullegu djellósjots Stebba, sem hélt sitt árlega áramótateiti. En ég hafði yfirhöndina í þeirri baráttu, greip réttri hendi í óæðri endann um fjögurleytið og kom mér heim. Fann meira að segja leigubíl og var höfuðið mitt afskaplega þakklát þessum skjótu viðbrögðum daginn eftir. Þurfti nú samt að sofa til hálf þrjú til að koma því í samt lag.

Tók meðvitaða ákvörðun um að horfa á allar Matrix myndirnar í réttri röð í gær. Þær eru svo óttalega ruglingalegar og meingallaðar að ég er hrædd um að ég hafi ekki endilega gefið þeim alla sénsa sem þær eiga skilda. Sú fyrsta var jafn góð og mig minnti. Reloaded of löng og treysti um of á tölvugrafík en hélt athygli minni og það virtist vera heil brú í því sem þeir Wachowski bræður (nú Wachowski systkini) voru að segja. Nema djelloshotin hafi unnið slíkan skaða - hver veit. Sú síðasta þurfti reyndar að víkja fyrir Hable con ella í ríkissjónvarpinu. Ég ætla að reyna við hana í kvöld. Held svei mér þá að þær gangi betur upp þegar horft er á þær í einni lotu en ætla að bíða með allar stærri yfirlýsingar þar til verkinu er lokið (og endanlega runnið af mér.)

Var að horfa (með öðru auga og í sennilega í 87. skipti) á Grease og það helltist yfir mig þörf til að blogga á gömlu Tóbakstuggu síðunni sem ég var víst óvirkur meðlimur að (markmiðið þar var að benda á vandræðalegar þýðingavillur í sjónvarps- og kvikmyndaefni og var bloggið það víst ekki í miklu uppáhaldi hjá þýðendum þessa lands.) Það er ansi mikið um Tóbakstugguverð mómentum í þýðingu þessarar myndar en flest er nú hægt að fyrirgefa - þ.e. þangað til að kom að þessu atriði:

Strákur (Kenickie) segir við stúlku (Rizzo): I hear you're knocked up.

Þýtt sem: Ég held að ég sé ófrískur.

Ég veit að starf þýðandans er vanþakklátt en hversu sofandi þarf maður að vera til að svona gerist?

Ég sé að allt í kringum mig er fólk að gera upp árið og spá fyrir framrás þess næsta. Sjálf er ég hætt að hugsa um tímann í árlegum skömmtun - þetta er allt saman vinnuferli og hálf tilgangslaust að vera eilíft að líta til baka. Svo hef ég engan tíma til að horfa lengra en til kvöldsins í kvöld - þarf að sturta og sjæna mig og, úps, er alltof sein. Allt Grease að kenna.

Gleðilegt nýtt ár öll sömul!

Eins og flestir vita skrifa ég stundum í enskt blogg. Það hryggir mig þó að þeir lesendur mínir sem eru kannski ekki nógu sleipir í engilsaxnesku skuli fara á mis við hið ótæmandi innsæi sem þar er að finna og hef ég því brugðið á það ráð að þýða nýjustu færsluna þar og birta hér.

Þökk sé þessari þýðingasíðu.

Sjá:

Áhorfandi Friður í gærkvöldi í the þægindi af minn eiga dagstofa ( ég alltaf skipuleggjandi á seeing það í the theater en myndað af did not fá the tækifæri ÉG var alltaf of upptekinn / þreyttur ) It's a kátur góður létt högg. Ákaflega heilbrigður allur í kring , skemmtilegur , óvissa og jafnvel þó it's hlutfall PG -13, hver gefa það a grænt ljós á guðlast the eini sverja var í Kínverji. Myndað af I am ekki orðatiltæki ÉG hugur a hluti af sverja en ÉG ást hvernig þeir myndað af did not þörf það. Í the endir ÉG hryggð þessi the TV röð aldrei got til standa sig þess möguleiki og , já a ágætur hluti af lokun á the ættarsaga. Náttúrulega Skurðgoð af nauðsyn til gera fleiri.

Svo mörg voru þau orð.

36 dagar til Ástralíufarar - þetta er bara að verða raunverulegt...

Stærsta áhyggjuefnið: þegar maður er að fara úr vetrarríki í sumarríki - tekur maður með úlpu? Konfektofát hefur valdið slíkri heilalömun að þetta virðist vera óleysanleg ráðgáta. Það verður örugglega skítkalt hérna 2. febrúar - og sennilega í London líka - en ég nenni varla að ferðast dúðuð frá toppi til táar um Singapore og Sidney. Það er engin lausn í sjónmáli. Kannski einn konfektmoli í viðbót geri gæfumuninn...

Er búin að ákveða að allt spilaravesen sé því að kenna að ég er að rippa lögin á wma formati frekan en mp3. Ég laga það kannski þegar ég hef tíma.

Setti "Jólaóratóríuna" í spilarann af augljósum ástæðum.

Gleðileg jól!

Lét loks undan þrýstingi og sett upp Firefox. Ein breytingin sem ég hef orðið vör við (enn sem komið er) er að nú byrjar spilarinn á þessu hér bloggi að spila lögin sjálfkrafa - þótt ég hafi hann þannig stilltan að fyrst þurfi að smella á play. Þetta þykja mér ekki alveg nógu góð skipti og væri til í að fá ábendingar um hvernig má laga þetta hið snarasta. Á meðan er Auður með nákvæmlega eins spilara á sínu bloggi (copy/paste frá mínu) og hann hagar sér allt öðruvísi. Undarlegt. Er það bara ég sem er að lenda í þessu?

Afmælisdagurinn var sérkennilegur og vil ég hérmeð senda framtíðarsjálfi mínu þá ábendingu að eiga ekki aftur afmæli nema að vera vel úthvíld og helst laus við allar hormónasveiflur. Var að öðru leiti hið besta mál; fólk kom í heimsókn, pakkar gáfust, afmælissöngurinn sunginn samtals fjórum sinnum af tveimur mismunandi manneskjum - þar af þrisvar af annarri - o.s.frv.

Ennþá eru til smákökur, súkkulaði og jólabjór þannig að gestir og gangandi eru velkomnir í heimsókn að aðstoða við útrýminguna.

Árinu eldri og enginn munur.

Get ekki ákveðið hvort það er gott eða slæmt.

Nær frávita að þreytu eftir að hafa farið alltof seint að sofa - upptökur á jólaplötu Hrauns stóðu yfir til 2 í nótt.

Skrifa meira ef kviknar einhvern tímann aftur á heilanum.

Var ég annars ekki búin að biðja um startkapla í afmælisgjöf?


Setti inn Söng Tomma litla í spilarann því ég er svo hryllilega meyr í dag.

Um fegurðarsamkeppnir

Ég ætlaði mér nú að standa algjörlega fyrir utan þessa umræðu - a.m.k. á blogginu - en get auðvitað ekki á mér setið.

Ungfrú Ísland er Ungfrú Heimur. Gott hjá henni. Hún átti það örugglega meira skilið en einhver tilteygð silikonbomba.

Nú koma slæmu fréttirnar.

Ég er ekkert rosalega fylgjandi fegurðarsamkeppnum. Finnst þær draga upp falska mynd að kvenfólki, still þeim upp sem gínum og fullkomleikafyrirmynd sem þátttakendurnir sjálfir ná ekki að nálgast. En ... staðreyndin er sú að fólk hefur þessa tilhneigingu til að dæma fólk eftir útlitinu og á meðan slík hegðun er rík í manninum (og munið að konur eru líka menn) er næsta fullvíst að til verði fegurðarsamkeppnir í einhverri mynd. Á maður þá bara að yppa öxlum og segja "svona er Ísland í dag?"

Auðvitað ekki. Sjálf sé ég skýra sammerkingu á milli fegurðarsamkeppna og stríðsreksturs Bandaríkjamanna í Írak. Ójá.

Við feminista[niðurlægjandi lýsingarorð að eigin vali] höfum ekkert við stúlkurnar sem taka þátt í keppninni að sakast. Ekki frekar en friðarsinnar ámæla þá menn og konur sem send eru að berjast og deyja í stríði. Þær fá upp í hendurnar tækifæri - bæði frá fólki í samfélaginu og í gegnum hið genetíska lotterí - til að koma sér áfram á einhverju sviði. Nýta þá kosti sem þær hafa fram að færa. Lái þeim hver sem vill. Ekki geri ég það. Nei, það er stríðreksturinn sem liggur undir ámæli hér. Bara vegna þessa að eitthvað hefur verið gert á ákveðinn hátt í háa herrans tíð er ekki þarmeð sagt að það sé ákjósanlegt. Ímyndum okkur fegurðarsamkeppni sem dvergakast. Þótt þú finnir einhverja dverga sem kjósa að taka þátt er keppnin engu að síður niðurlægjandi fyrir dverga upp til hópa.

Þegar ég hugsa málið sé ég engan mun á dvergakasti og fegðurðarsamkeppnum. Í báðum tilfellum eru einstaklingar skilgreindir út frá líkamlegum eiginleikum eingöngu og notaðir í keppni án tillits til þess að um vitsmunaverur sé að ræða. Ég ætla mér ekki að ráðast á einstaka dverga fyrir að kjósa að taka þátt í slíkum keppnum - sér í lagi ef það skapar þeim tækifæri sem þeir hefði ekki annars fengið. En ég leyfi mér að efast um að allir dvergar í heiminum séu sérstaklega ánægðir með að litið sé eingöngu á þá sem skondna bolta.

Að lokum: fínt hjá ráðmönnum þjóðarinnar að óska Unni Birnu til hamingju með titilinn. Og fínt hjá feministum að gagnrýna það. Mál- og skoðanafrelsi er svo gasalega hollt.

Og í tilefni af fegurðarsamkeppnum alls staðar hef ég ákveðið að hoppa yfir Jólaóratórínu og leyfa Kapítólu Karlsdóttur að tjá sig um eigin fegurð í spilaranum.